Οριζόντιο πέταλο που προβάλλει προς τα έσω από το κάτω μέρος του σώματος της άνω γνάθου. Οι δύο αποφύσεις ενώνονται στη μέση γραμμή και σχηματίζουν το πρόσθιο και μεγαλύτερο μέρος της σκληρής υπερώας, που πίσω τη συμπληρώνουν τα οριζόντια πέταλα των υπερώιων οστών. Η άνω επιφάνεια είναι το έδαφος της ρινικής κοιλότητας και η κάτω η οροφή του στόματος· μπροστά ο τομικός πόρος.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 91, 95.