Το κάτω, τοξοειδές μέρος της άνω γνάθου με τα φατνία των άνω δοντιών. Τα φατνία χωρίζονται με μεσοφατνιακά και, για τα δόντια με πολλές ρίζες, με μεσοριζικά διαφράγματα, και στον πυθμένα τους έχουν τρήματα για τα αγγεία και τα νεύρα των δοντιών.
Κλινική σημασία
Μετά την απώλεια των δοντιών απορροφάται, και το ύψος της γνάθου μειώνεται.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 84, 87.