Οστό σε σχήμα πετάλου στο πρόσθιο μέρος του τραχήλου, στο ύψος του Α3, ανάμεσα στην κάτω γνάθο και τον θυρεοειδή χόνδρο. Δεν αρθρώνεται με κανένα άλλο οστό· το κρατούν μύες και σύνδεσμοι.
Μέρη
Σώμα στο μέσο· δύο μείζονα κέρατα, που φέρονται από τα πλάγια του σώματος προς τα πίσω· και δύο ελάσσονα κέρατα, μικρές προεξοχές προς τα πάνω εκεί όπου το σώμα συναντά το μείζον κέρας.
Προσφύσεις
Από πάνω οι υπερυοειδείς μύες (γναθοϋοειδής, γενειοϋοειδής, βελονοϋοειδής και, με μια ινώδη αγκύλη, ο διγάστορας), από κάτω οι υπουοειδείς (στερνοϋοειδής, ωμοϋοειδής, θυρεοϋοειδής)· επίσης ο υογλωσσικός, ο μέσος φαρυγγικός σφιγκτήρας, ο θυρεοϋοειδής υμένας και, στο ελάσσον κέρας, ο βελονοϋοειδής σύνδεσμος.
Λειτουργία
Στηρίζει τη ρίζα της γλώσσας και ανεβοκατεβαίνει στην κατάποση.
Κλινική σημασία
Σπάει σπάνια· το κάταγμά του οφείλεται συνήθως σε στραγγαλισμό.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 83, 88.