Ο μεγαλύτερος οσφυϊκός σπόνδυλος. Το σώμα του είναι ψηλότερο μπροστά παρά πίσω, σφηνοειδές, και σχηματίζει με το ιερό οστό την οσφυοϊερή γωνία. Οι εγκάρσιες αποφύσεις του, παχιές και κωνικές, εκφύονται από όλο τον αυχένα και από το σώμα και δίνουν πρόσφυση στον οσφυολαγόνιο σύνδεσμο.
Αρθρώσεις
Με τον Ο4 και με τη βάση του ιερού οστού, με τον οσφυοϊερό δίσκο και με ζυγοαποφυσιακές αρθρώσεις με τις άνω αρθρικές αποφύσεις του ιερού.
Κλινική σημασία
Η συχνότερη θέση σπονδυλόλυσης, ρήξης της μεσαρθρικής μοίρας του τόξου, και σπονδυλολίσθησης, ολίσθησης του Ο5 προς τα εμπρός πάνω στο ιερό. Μπορεί να συνοστεωθεί με το ιερό (ιεροποίηση του Ο5)· αντίστροφα, ο Ι1 μπορεί να μείνει ελεύθερος (οσφυοποίηση του Ι1).
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 104–106.