Η γαστέρα, το σαρκώδες σώμα που συσπάται, και οι προσφύσεις της: η έκφυση, συνήθως η πιο σταθερή ή η πιο κοντινή στον κορμό, και η κατάφυση, συνήθως η πιο κινητή· οι ρόλοι αντιστρέφονται όταν σταθεροποιείται το άλλο άκρο. Οι προσφύσεις γίνονται με τένοντες ή απονευρώσεις, σπανιότερα με σαρκώδεις ίνες.
Γνωρίσματα
Κάθε μυ τον περιβάλλει θήκη από συνδετικό ιστό (επιμύιο), που στέλνει διαφραγμάτια γύρω από τις μυϊκές δεσμίδες (περιμύιο) και από κει γύρω από κάθε μυϊκή ίνα (ενδομύιο). Κατά το σχήμα διακρίνονται μακροί (ατρακτοειδείς ή πτεροειδείς), πλατείς, βραχείς και σφιγκτήρες· κατά τις κεφαλές και τις γαστέρες, δικέφαλοι, τρικέφαλοι, τετρακέφαλοι και διγάστορες.
Λειτουργία
Κάθε κίνηση την εκτελούν πολλοί μύες μαζί: ο κύριος εκτελεστής (αγωνιστής), οι ανταγωνιστές, που χαλαρώνουν συντονισμένα, οι σταθεροποιητές, που ακινητοποιούν την έκφυσή του, και οι συναγωνιστές, που σταθεροποιούν τις ενδιάμεσες αρθρώσεις. Ακόμη και σε ηρεμία ο μυς κρατά μερική σύσπαση, τον μυϊκό τόνο.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 28–33.