Μακρύς μυς με ίνες παράλληλες προς τη γραμμή έλξης, που λεπταίνει προς τις δύο άκρες· επειδή οι ίνες του είναι μακριές, κινεί με μεγάλο εύρος αλλά με μικρότερη δύναμη.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 29–30.