Τρεις έως πέντε, συνήθως τέσσερις, υποτυπώδεις κοκκυγικοί σπόνδυλοι συνοστεωμένοι σε μικρό τριγωνικό οστό. Η βάση, προς τα άνω, αρθρώνεται με την κορυφή του ιερού και φέρει προς τα πάνω τα κοκκυγικά κέρατα και στα πλάγια υποτυπώδεις εγκάρσιες αποφύσεις· η κορυφή είναι προς τα κάτω.
Γνωρίσματα
Ο πρώτος κοκκυγικός σπόνδυλος συχνά μένει χωριστός. Στον κόκκυγα προσφύονται ο μείζων γλουτιαίος, ο κοκκυγικός μυς και ο ανελκτήρας του πρωκτού.
Αρθρώσεις
Με την κορυφή του ιερού οστού (ιεροκοκκυγική άρθρωση)· τα κοκκυγικά κέρατα συνδέονται με τα ιερά κέρατα με συνδέσμους.
Κλινική σημασία
Πόνος στον κόκκυγα (κοκκυγοδυνία), συνήθως μετά από πτώση σε καθιστή θέση.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 105.