Στο πίσω μέρος της πυέλου, σφηνωμένο ανάμεσα στα δύο ανώνυμα οστά.
Μέρη
Πέντε ιεροί σπόνδυλοι συνοστεωμένοι σε τριγωνικό οστό, πεπλατυσμένο από εμπρός προς τα πίσω. Η βάση, προς τα άνω, έχει μπροστά το ακρωτήριο, στα πλάγια τις πτέρυγες και πίσω τις άνω αρθρικές αποφύσεις και το άνω στόμιο του ιερού σωλήνα. Η κορυφή είναι προς τα κάτω. Έχει πυελική (πρόσθια) και ραχιαία (οπίσθια) επιφάνεια και δύο έξω μοίρες με την ωτιαία επιφάνεια. Ο ιερός σωλήνας τελειώνει κάτω στο ιερό χάσμα.
Γνωρίσματα
Η πυελική επιφάνεια, κοίλη, έχει τέσσερις εγκάρσιες ακρολοφίες, όπου ενώθηκαν τα σώματα, και τέσσερα ζεύγη πρόσθιων ιερών τρημάτων για τους πρόσθιους κλάδους των ιερών νεύρων. Η ραχιαία, κυρτή και ανώμαλη, έχει στη μέση τη μέση ιερή ακρολοφία, από τις ακανθώδεις αποφύσεις· έξω από αυτήν τις ενδιάμεσες, από τις αρθρικές· τα οπίσθια ιερά τρήματα για τους οπίσθιους κλάδους· και έξω από τα τρήματα τις έξω ιερές ακρολοφίες, από τις εγκάρσιες. Το ιερό χάσμα υπάρχει επειδή λείπουν τα πέταλα του Ι5 (ενίοτε και του Ι4)· το πλαισιώνουν τα ιερά κέρατα. Πίσω από την ωτιαία επιφάνεια βρίσκεται το ιερό όγκωμα, για τον μεσόστεο ιερολαγόνιο σύνδεσμο.
Αρθρώσεις
Με τον Ο5 (οσφυοϊερή σύμφυση), με τα ανώνυμα οστά (ιερολαγόνιες αρθρώσεις) και με τον κόκκυγα (ιεροκοκκυγική άρθρωση).
Κλινική σημασία
Το ακρωτήριο είναι σημείο αναφοράς για τις διαμέτρους της πυέλου στη μαιευτική. Από το ιερό χάσμα γίνεται η ουραία επισκληρίδια αναισθησία.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 104–105.