Δευτερογενές κύρτωμα, κυρτό προς τα εμπρός, από τον Θ12 ως την οσφυοϊερή γωνία. Αναπτύσσεται όταν το παιδί αρχίζει να στέκεται και να βαδίζει, και οφείλεται κυρίως στο σχήμα των δίσκων.
Κλινική σημασία
Αυξάνεται παροδικά στο τέλος της κύησης· η υπέρμετρη αύξησή του λέγεται λόρδωση.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 111–112.