Ινώδης ταινία που εκτείνεται, κατά τη μέση γραμμή της κοιλιάς, από την ξιφοειδή απόφυση του στέρνου μέχρι την ηβική σύμφυση. Σχηματίζεται από τον χιασμό, κατά τη μέση γραμμή, των απονευρώσεων των πλάγιων κοιλιακών μυών των δύο πλευρών.
Πάνω από τον ομφαλό είναι πλατιά, και μια μέση τομή εκεί (υπερομφάλια λαπαροτομία) φτάνει στην κοιλιά χωρίς να ανοίξει τη θήκη του ορθού· κάτω από τον ομφαλό στενεύει σε γραμμή, και η μέση υπομφάλια τομή θέλει προσοχή για να μην ανοιχτεί μία από τις δύο θήκες. Ανάμεσα στις χιαζόμενες ίνες της περνούν μικρά αγγεία και νεύρα· όταν η ενδοκοιλιακή πίεση μένει αυξημένη, τα κενά αυτά διευρύνονται και γίνονται θέσεις κήλης (επιγαστρική κήλη). Μια βελόνα στη μέση γραμμή περνά μόνο δέρμα, υποδόριο ιστό, λευκή γραμμή, εγκάρσια περιτονία και περιτόναιο.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο ΙΙ: Μυϊκό σύστημα, Περιφερικό κυκλοφορικό σύστημα, Περιφερικό νευρικό σύστημα και Οδηγός ανατομικών παρασκευών, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 57, 59.