Οι αρθρικές επιφάνειες είναι επίπεδες ή σχεδόν επίπεδες, και τα οστά μόνο ολισθαίνουν το ένα πάνω στο άλλο: η ακρωμιοκλειδική, οι αρθρώσεις των αρθρικών αποφύσεων των σπονδύλων, οι περισσότερες ανάμεσα στα οστά του καρπού και του ταρσού.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 27–28.