Σώμα που προεκτείνεται προς τα άνω στον οδόντα· ο οδόντας έχει κορυφή και δύο αρθρικές επιφάνειες, πρόσθια και οπίσθια. Στα πλάγια του οδόντα οι δύο άνω αρθρικές επιφάνειες. Ισχυρή, δισχιδής ακανθώδης απόφυση και μικρές εγκάρσιες αποφύσεις με εγκάρσιο τρήμα.
Γνωρίσματα
Ο οδόντας αντιστοιχεί στο σώμα του άτλαντα, που κατά την ανάπτυξη ενώνεται με τον άξονα· γύρω από αυτόν στρέφεται ο άτλαντας μαζί με την κεφαλή.
Αρθρώσεις
Με τον άτλαντα: ο οδόντας με το βοθρίο του οδόντα και με τον εγκάρσιο σύνδεσμο (μέση ατλαντοαξονική άρθρωση), οι άνω αρθρικές επιφάνειες με τα πλάγια ογκώματα (έξω ατλαντοαξονικές αρθρώσεις). Με τον Α3 μέσω του πρώτου μεσοσπονδύλιου δίσκου και των ζυγοαποφυσιακών αρθρώσεων.
Κλινική σημασία
Κάταγμα του οδόντα· αμφοτερόπλευρο κάταγμα του τόξου, ανάμεσα στις άνω και τις κάτω αρθρικές επιφάνειες, από υπερέκταση («κάταγμα του απαγχονισμένου»).
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 103.