Ωοειδές πέταλο από ινώδη ιστό και ινοχόνδρο ανάμεσα στον κόνδυλο της κάτω γνάθου και την κροταφική γλήνη· χωρίζει την άρθρωση σε άνω και κάτω διαμέρισμα, καθένα με δικό του αρθρικό υμένα.
Γνωρίσματα
Λεπτότερος στο κέντρο και παχύτερος στην περιφέρεια, ιδίως μπροστά και πίσω· εξομαλύνει την ασυμφωνία των αρθρικών επιφανειών. Είναι ενωμένος γύρω γύρω με τον θύλακο και με τις δύο άκρες του κονδύλου, ώστε ακολουθεί τον κόνδυλο στις κινήσεις του προς τα εμπρός και πίσω.
Προσφύσεις
Στο πρόσθιο χείλος του καταφύονται ίνες του έξω πτερυγοειδούς μυός.
Κλινική σημασία
Όταν ο δίσκος μετατοπιστεί προς τα εμπρός, ο κόνδυλος τον ξαναβρίσκει στο άνοιγμα του στόματος με έναν χαρακτηριστικό ήχο («κλικ»), συχνό εύρημα στις διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 97.