Το μικρότερο και πιο ευμετάβλητο τμήμα του στέρνου, στο ύψος του Θ10: χόνδρινη στη νεαρή ηλικία, οστεοποιείται σταδιακά, συχνά γύρω στα 40. Μπορεί να είναι δισχιδής ή να έχει τρήμα, και συχνά αποκλίνει προς τα πλάγια.
Προσφύσεις
Η λευκή γραμμή, ο ορθός κοιλιακός και, στην οπίσθια επιφάνεια, η στερνική μοίρα του διαφράγματος.
Κλινική σημασία
Η στερνοξιφοειδής άρθρωση σημειώνει το κάτω όριο της καρδιάς και το ύψος του κεντρικού τένοντα του διαφράγματος.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 117–118.