Αναδύεται από το έσω χείλος του ψοΐτη στο χείλος της μικρής πυέλου, πίσω από τα κοινά λαγόνια αγγεία και έξω από τα έσω λαγόνια αγγεία και τον ουρητήρα· πορεύεται στο πλάγιο τοίχωμα της πυέλου πάνω από τα θυροειδή αγγεία ως τον θυροειδή σωλήνα, όπου ή κοντά στον οποίο χωρίζεται σε πρόσθιο και οπίσθιο κλάδο, που τους χωρίζει ο βραχύς προσαγωγός.
Κατανομή
Οι προσαγωγοί του μηρού (μακρός, βραχύς, η προσαγωγός μοίρα του μεγάλου, ισχνός), ο έξω θυροειδής και συχνά ο κτενίτης· το δέρμα της έσω επιφάνειας του μηρού· οι αρθρώσεις του ισχίου και του γόνατος.
Κλινική σημασία
Η βλάβη του (επεμβάσεις ή όγκοι της πυέλου, δύσκολος τοκετός) αδυνατίζει την προσαγωγή και το άκρο αιωρείται προς τα έξω στη βάδιση. Επειδή νευρώνει και το ισχίο και το γόνατο, ο πόνος μιας νόσου του ισχίου μπορεί να γίνει αισθητός στο γόνατο.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο ΙΙ: Μυϊκό σύστημα, Περιφερικό κυκλοφορικό σύστημα, Περιφερικό νευρικό σύστημα και Οδηγός ανατομικών παρασκευών, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 292–293, 295, 301, 303.