Πρωτογενείς χόνδρινες αρθρώσεις: τα οστά ενώνονται με υαλοειδή χόνδρο και δεν κινούνται. Οι περισσότερες είναι προσωρινές και συνοστεώνονται στο τέλος της αύξησης, όπως οι επιφυσιακοί χόνδροι και η σφηνοϊνιακή συγχόνδρωση· μία από τις λίγες που μένουν στον ενήλικα είναι η άρθρωση της 1ης πλευράς με τη λαβή του στέρνου.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 23.