Το μεγαλύτερο οστό του ταρσού, που σχηματίζει τη φτέρνα. Πάνω αρθρώνεται με τον αστράγαλο· στην έσω πλευρά το υποστήριγμα του αστραγάλου, στην έξω η περονιαία τροχιλία, μπροστά η επιφάνεια για το κυβοειδές. Πίσω, το πτερνικό όγκωμα, με έσω και έξω απόφυση, πατά στο έδαφος.
Προσφύσεις
Στο πτερνικό όγκωμα ο αχίλλειος τένοντας· από την κάτω επιφάνεια η πελματιαία απονεύρωση και οι επιπολής μύες του πέλματος.
Κλινική σημασία
Σπάει σε πτώση από ύψος πάνω στα πόδια.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 158–159.