Ράβδοι υαλοειδούς χόνδρου που προεκτείνουν τις πλευρές προς τα εμπρός και δίνουν ελαστικότητα στο θωρακικό τοίχωμα. Οι χόνδροι των πλευρών 1–7 φτάνουν στο στέρνο, των 8–10 ενώνονται καθένας με τον υπερκείμενο και σχηματίζουν το πλευρικό τόξο, των 11–12 τελειώνουν ελεύθεροι.
Κλινική σημασία
Με την ηλικία συχνά ασβεστοποιούνται και φαίνονται στις ακτινογραφίες.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 118, 122.