Σχηματίζεται κατά μήκος του μεσεντέριου χείλους του κόλου, από τον τυφλό ως το ορθοσιγμοειδές, με τη διαδοχική ένωση των κλάδων της ειλεοκολικής, της δεξιάς, της μέσης και της αριστερής κολικής και των σιγμοειδών αρτηριών.
Κατανομή
Από αυτήν βγαίνουν οι ευθείες αρτηρίες του κόλου.
Κλινική σημασία
Επιτρέπει σε ένα τμήμα του κόλου να τροφοδοτείται όταν δεθεί η αρτηρία του· η βατότητά της κρίνει την ασφάλεια των κολεκτομών και των μοσχευμάτων από παχύ έντερο (π.χ. για την αντικατάσταση του οισοφάγου). Είναι συχνά ασθενής κοντά στην αριστερή κολική καμπή και στο ορθοσιγμοειδές, που γι' αυτό είναι ευάλωτα σε ισχαιμία.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο ΙΙ: Μυϊκό σύστημα, Περιφερικό κυκλοφορικό σύστημα, Περιφερικό νευρικό σύστημα και Οδηγός ανατομικών παρασκευών, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 197.