Το παχύ, τριγωνικό μεσαίο τμήμα της επιπολής παλαμιαίας περιτονίας, αμέσως κάτω από το δέρμα της παλάμης· στα πλάγια συνεχίζεται στη λεπτή περιτονία του θέναρος και του οπισθέναρος.
Μέρη
Επιμήκεις ίνες, που σχηματίζουν τέσσερις προτενόντιες ταινίες μπροστά από τους τένοντες των καμπτήρων, και εγκάρσιες ίνες ανάμεσά τους· στη ρίζα κάθε δακτύλου η ταινία σχίζεται σε ένα σκέλος προς το δέρμα και ένα προς το ινώδες έλυτρο των τενόντων. Εγκάρσιες δεσμίδες σχηματίζουν τον επιπολής εγκάρσιο μετακάρπιο σύνδεσμο και, στις ρίζες των δακτύλων, τον παλαμιαίο μεσοδακτυλικό σύνδεσμο.
Προσφύσεις
Η κορυφή του προσφύεται στο κάτω χείλος του καθεκτικού συνδέσμου των καμπτήρων και δέχεται τον τένοντα του μακρού παλαμικού· η βάση του φτάνει ως τις μετακαρπιοφαλαγγικές διαρθρώσεις.
Λειτουργία
Δένει σφιχτά το δέρμα της παλάμης, ώστε να μη γλιστρά όταν πιάνουμε, και προστατεύει τα αγγεία, τα νεύρα και τους τένοντες από κάτω.
Κλινική σημασία
Κάτω από την απονεύρωση, ανάμεσα σε αυτήν και την εν τω βάθει παλαμιαία περιτονία, ο κεντρικός χώρος της παλάμης χωρίζεται με ένα διάφραγμα προς το 3ο μετακάρπιο σε έξω χώρο (του θέναρος) και έσω (μέσος παλαμιαίος χώρος)· μια πυώδης συλλογή μένει συνήθως στον έναν από τους δύο. Η προοδευτική ίνωση και βράχυνσή της (νόσος του Dupuytren) κάμπτει μόνιμα τους δακτύλους, κυρίως τον παράμεσο και τον μικρό.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο ΙΙ: Μυϊκό σύστημα, Περιφερικό κυκλοφορικό σύστημα, Περιφερικό νευρικό σύστημα και Οδηγός ανατομικών παρασκευών, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 106–107.