Path2AnatomiaΤρισδιάστατος άτλας →οστέινη πύελος
Pelvis ossea
Bony pelvis
- Στρώμα
- Οστά
- Άλλη ονομασία
- λεκάνη
- Κωδικός TA2
- 1282
Μέρη (16)
- άξονας της πυέλου
- εγκάρσια διάμετρος
- ελάσσων πύελος
- ηβικό τόξο
- κλίση της πυέλου
- λοξή διάμετρος
- μείζων πύελος
- μεσακάνθια απόσταση
- μεσακρολοφιακή απόσταση
- μεσοτροχαντήρια απόσταση
- πυελική έξοδος
- πυελική είσοδος
- πυελική κοιλότητα
- συζυγείς διάμετροι
- τελική γραμμή
- υφηβική γωνία
Περιγραφή
- Μέρη
- Τα δύο ανώνυμα οστά, το ιερό και ο κόκκυγας. Η τελική γραμμή, από το ακρωτήριο κατά μήκος της τοξοειδούς γραμμής και της κτένας του ηβικού ως το άνω χείλος της ηβικής σύμφυσης, τη χωρίζει στη μείζονα πύελο, πάνω, και στην ελάσσονα, κάτω.
- Γνωρίσματα
- Όρθιοι, η πύελος γέρνει προς τα εμπρός, ώστε οι πρόσθιες άνω λαγόνιες άκανθες και η ηβική σύμφυση να βρίσκονται στο ίδιο μετωπιαίο επίπεδο και η πυελική είσοδος να σχηματίζει με την οριζόντια γωνία περίπου 60°.
- Λειτουργία
- Μεταφέρει το βάρος του κορμού από τη σπονδυλική στήλη, μέσω των ιερολαγόνιων αρθρώσεων, στα κάτω άκρα· προστατεύει τα πυελικά όργανα και στη γυναίκα σχηματίζει τον οστέινο σωλήνα του τοκετού.
Η γυναικεία πύελος είναι ευρύτερη και χαμηλότερη, με λεπτότερα οστά: η είσοδός της είναι οβάλ με τη μεγάλη διάμετρο εγκάρσια (στον άνδρα καρδιόσχημη), η ηβική γωνία ευρύτερη, τα ισχιακά κυρτώματα πιο απομακρυσμένα. Οι διαφορές εμφανίζονται μετά την εφηβεία και χρησιμεύουν στον προσδιορισμό του φύλου σε σκελετούς.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 169–173.