Η μεγάλη κεφαλή του βραχιονίου με τη μικρή, ρηχή ωμογλήνη, που τη βαθαίνει ο επιχείλιος χόνδρος· σε κάθε θέση έρχεται σε επαφή με την ωμογλήνη μόνο ένα μικρό μέρος της κεφαλής.
Αρθρικός θύλακος
Πολύ χαλαρός· προσφύεται γύρω από την ωμογλήνη και τον επιχείλιο χόνδρο και στον ανατομικό αυχένα, και κάτω-έσω κατεβαίνει στο σώμα του οστού. Μέσα του, πάνω από την κεφαλή, περνά ο τένοντας της μακράς κεφαλής του δικεφάλου από το υπεργλήνιο φύμα.
Άξονες
κινητικότητα και στους 3 άξονες
Κίνηση
Η πιο ευκίνητη άρθρωση του σώματος: κάμψη, έκταση, απαγωγή, προσαγωγή, έσω και έξω στροφή και περιαγωγή. Την απαγωγή την αρχίζει ο υπερακάνθιος και τη συνεχίζει ο δελτοειδής· πάνω από την οριζόντια χρειάζεται και στροφή της ωμοπλάτης (τραπεζοειδής, πρόσθιος οδοντωτός) και έξω στροφή του βραχιονίου. Σε όλο το τόξο η κίνηση στην άρθρωση είναι περίπου διπλάσια από της ωμοπλάτης.
Σύσταση
απλή· συνδέει την ωμογλήνη της ωμοπλάτης με την κεφαλή του βραχιονίου
Χόνδροι
έχει επιχείλιο χόνδρο
Κλινική σημασία
Τη σταθερότητά της τη δίνουν κυρίως οι μύες του στροφικού πετάλου (υπερακάνθιος, υπακάνθιος, ελάσσων στρογγύλος, υποπλάτιος). Εξαρθρώνεται συχνότερα από κάθε άλλη μεγάλη άρθρωση, σχεδόν πάντα προς τα εμπρός και κάτω, και τότε κινδυνεύει το μασχαλιαίο νεύρο.
Σύνδεσμοι
3 γληνοβραχιόνιοι (εγγύς)
κορακοβραχιόνιος (άπω)
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 136–138.