Μέσα στον υποδόριο ιστό του προσώπου, σε ομάδες γύρω από τη στοματική σχισμή, τη βλεφαρική σχισμή και τη μύτη, και στο πτερύγιο του αυτιού.
Μέρη
Οι μύες του στόματος, σε τρεις στιβάδες γύρω από τα χείλη, με τον σφιγκτήρα του στόματος και τον βυκανητή· οι μύες των βλεφάρων (σφιγκτήρας των βλεφάρων, επισκύνιος)· οι μύες της μύτης και του πτερυγίου του αυτιού.
Γνωρίσματα
Προσφύονται τουλάχιστον με το ένα άκρο στο δέρμα και δεν έχουν περιτονία· γύρω από τα στόμια σχηματίζουν σφιγκτήρες με κυκλικές ίνες και διαστολείς με ακτινωτές.
Λειτουργία
Κινούν το δέρμα και δίνουν στο πρόσωπο την έκφρασή του (μιμική)· ανοίγουν και κλείνουν τα στόμια και βοηθούν στη μάσηση, την ομιλία και το φύσημα.
Κλινική σημασία
Όλοι νευρώνονται από το προσωπικό νεύρο (VII). Στην περιφερική παράλυσή του το πάσχον ημιμόριο μένει ανέκφραστο: η γωνία του στόματος κρέμεται και το στόμα τραβιέται προς την υγιή πλευρά· το μέτωπο δεν ρυτιδώνεται και το φρύδι πέφτει· τα βλέφαρα μένουν ανοιχτά (λαγόφθαλμος) και τα δάκρυα κυλούν στην παρειά· τροφή κατακρατείται ανάμεσα στην παρειά και τα ούλα και η προφορά των χειλικών φθόγγων (π, β, μ) δυσκολεύει. Σε κεντρική (υπερπυρηνική) βλάβη παραλύει μόνο το κάτω μέρος του αντίθετου ημιμορίου, γιατί οι μύες του μετώπου δέχονται φλοιικές ίνες και από τα δύο ημισφαίρια.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο ΙΙ: Μυϊκό σύστημα, Περιφερικό κυκλοφορικό σύστημα, Περιφερικό νευρικό σύστημα και Οδηγός ανατομικών παρασκευών, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 21–26.