Ένα επίμηκες σώμα, η διάφυση, με τον μυελικό αυλό στο κέντρο της, και δύο συνήθως διογκωμένα άκρα, οι επιφύσεις· η ζώνη της διάφυσης δίπλα σε κάθε επίφυση είναι η μετάφυση, και στο οστό που μεγαλώνει ανάμεσά τους βρίσκεται ο επιφυσιακός χόνδρος.
Γνωρίσματα
Η διάφυση είναι από παχύ συμπαγές οστό· οι επιφύσεις από σπογγώδες οστό με λεπτό συμπαγές περίβλημα, και οι δοκίδες τους ακολουθούν τις γραμμές των φορτίων, ώστε το οστό να αντέχει με το ελάχιστο βάρος.
Μακρά οστά είναι το βραχιόνιο, η κερκίδα και η ωλένη, το μηριαίο, η κνήμη και η περόνη, αλλά και τα μετακάρπια, τα μετατάρσια και οι φάλαγγες.
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 21.