Η λεπτή εσωτερική στιβάδα του αρθρικού θυλάκου. Στρώνει την αρθρική κοιλότητα ως τα χείλη του αρθρικού χόνδρου, χωρίς να τον καλύπτει, και παράγει το αρθρικό υγρό. Σχηματίζει μέσα στην άρθρωση πτυχές και λάχνες με λίπος και, σε αδύναμα σημεία του θυλάκου, προσεκβολές προς τα έξω, που επικοινωνούν με την κοιλότητα.
Κλινική σημασία
Σε φλεγμονή ή τραύμα παράγει περισσότερο υγρό, και η άρθρωση διογκώνεται (ύδραρθρος· αιμάρθρος όταν γεμίσει με αίμα).
Βιβλιογραφία: Ε. Δ. Κατρίτσης, Ν. Ι. Παπαδόπουλος, «Ανατομική του ανθρώπου», Βιβλίο Ι: Γενικό μέρος, Οστεολογία – Αρθρολογία, Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, Αθήνα 2002, σ. 24–25.